Çocuklar için neden ilk tercih anneler?

  • 680 kez görüntülendi.
Çocuklar için neden ilk tercih anneler?

Bebekler büyüdükçe, bağımsızlıklarını ilan etmeye, başka keşifler yapmaya ve evdeki diğer bireyleri fark etmeye başlar. Tabii işler her zaman beklendiği gibi ilerlemez. bazı çocukları annelerinin yörüngesinden koparmak mümkün olmaz. Annelerin hayatını zaman zaman kabusa çeviren “annemden başkası olmaz” cümlesinin sebebi ne olabilir?

ÇOCUK KAÇ YAŞINDA ANNEDEN BAĞIMSIZLAŞMAYA, UZAKLAŞMAYA BAŞLAR?

Dünyaya annesine muhtaç bir şekilde gelen çocuk, henüz anne karnındayken annesi ile iletişime geçer. Anne ve bebek arasındaki o muazzam bağ da bebek dünyaya gözlerini açtıktan sonra kurulur. Bebek ilk 6 ayda, annesinden ayrı bir varlık olduğunun bilincinde değildir. Kendini annesinin bir parçası gibi görür. Bu 6 aylık dönemde annelerde ‘normal delilik’ dediğimiz bir durum vardır. Annenin gözü çocuğundan başkasını görmez, çoğu kez eşini bile… Bebeğin annesine bağlanabilmesi, sevgiyi alabilmesi ve annenin, bebeğini aşkla emzirebilmesi için bu ‘delicesine’ aşk dönemi normaldir. 6. aydan sonra bebek, anneden ayrı bir varlık olduğunun bilincine varmaya başlar. Annenin zihninde de eş zamanlı olarak bebeğinden başka kişilerin de var olduğu fikri yavaş yavaş uyanır. Artık sadece anne değil; kadın, çalışan birey ve eş rolü de devreye girer. Bu süreç, sağlıklı bir süreçtir. Ayrışmanın temelleri burada atılmaya başlar. Bu ayrışma tam bir bağımsızlaşma değildir elbette. Bebek yürümeye başlayıp dünyayı keşfedebildiğini, merak ettiği şeylere eliyle ulaşabildiğini fark ettiğinde yavaş yavaş anneden ayrışabildiğini de görür. 2 yaşına geldiğinde ise hem dil becerisi, hem de zihinsel ve fiziksel becerileri sayesinde adeta bir kaşif gibi yeniliklere açılır. 3 yaşına geldiğinde ise artık annesi ve kendisi arasında olan ‘biz’ ittifakı, ‘ben’ ve ‘sen’e döner.

ANNENİN, ÇOCUK ÇEVRESİNDEKİ SÜREKLİ VARLIĞI ÇOCUĞU POZİTİF VE NEGATİF ANLAMDA NASIL ETKİLER?

Anne, ilk 6 ayda çocuğunun “sürekli” yanında olmalı. Bebeğin ihtiyaçlarına gecikmeden cevap vermek, onu ağladığında emzirmek, korktuğunda sarıp sarmalamak çok önemli. Anne ve bebeğin sağlıklı bir şekilde bağlanabilmesi için ten teması, bebeğin kucakta veya bağlama aparatıyla taşınması da olmazsa olmazlardan. Ancak, bebeğin sağlıklı gelişimi için bir süre sonra (yaklaşık 6-8 ay sonunda) annenin kısa aralıklarla da olsa uzaklaşması ve bebeğe geri dönmesi önemli.

ANNE NEDEN ARA SIRA UZAKLAŞMALI?

Bebeklerin dil gelişimi başladıktan sonra, ilerleyen aylarda ‘simgeleştirme’ dediğimiz kavram devreye girer. Yani, çocuk iç dünyasında olan biteni bir sembol, oyun veya sözcük ile dışarı yansıtır. Örneğin; annesi işe gittiğinde ondan ayrılmanın yarattığı ruhsal gerginlikle topunu koltuğun altına atıp gözden kaybedip sonra yeniden geri alarak bu duyguyla baş etmeye başlar. Veya isteklerini sözcükler ile ifade eder. Bu iki örnek de simgeleştirmedir. Bir çocuğun, simgeleştirme yapabilmesi için normal bir ruhsal işleyişe sahip olması gerekir.

ANNE ÇOCUĞUNA NE DEMELİ, ONU NASIL MOTİVE ETMELİ Kİ ÇOCUK BAŞKALARIYLA DA KENDİNİ GÜVENDE HİSSETSİN, ONLARLA DURABİLSİN?

Sözcükler değil, davranışlar önemli. Ne yazık ki çocuğun kendini güvende hissedebilmesi için sihirli sözcükler yok. Ama anne ve çocuk arasında kurulan güvenli bağ, ilerleyen zamanlarda çocuğun bir başka yetişkin ile endişelenmeden zaman geçirebilmesinin temellerini atıyor. Anne ve çocuk arasındaki ilişki nasılsa, çocuğun üçüncü kişilerle olan ilişkisi de buna benzer oluyor. ‘Bağlanma’ dediğimiz olay sağlıklı olduysa, çocuk başka yetişkinlerle veya okulda mutlu bir şekilde zaman geçirebiliyor. Bütün annelere ve anne adaylarına bağlanma süreçleri hakkında bilgi edinmelerini öneriyorum. Bu yolla anneler, çocuklarının ilişkilerde güven duygusunu yaşayabilmesi için kendileri ile kurdukları ilişkinin temel olduğunu daha iyi anlayacaklar ve böylelikle çocuklarının neden başka kişilerle rahat edemediklerini veya neden çok ağladıklarını daha iyi anlamlandırabilecekler.

Anne hangi hataları yapıyor da çocuk anne bağımlısı oluyor? Annesine çok düşkün olan bir çocuğun, önce anne ve babasının nasıl bir ilişki içinde olduğuna bakmak lazım. 3-6 yaş arasındaki bir çocuğun, evde anne ve babasının bir çift olduğunu ve kendisinin üçüncü kişi olduğunu kabullenmesi gerekir. Eğer çocuk 3 yaşından sonra hala annesi ile uyuyor, babası geceleri başka odada kalıyorsa, çocuk sürekli anne ile oynuyor baba ile zaman geçirmiyorsa, yemek saatinde baba sofrada yoksa, anne ve baba çocuğu güvendikleri bir yetişkine bırakıp baş başa sinemaya gidemiyorsa, baba anneyi beğenmiyorsa; çocuk anne ile yapışık bir ilişki yaşamaya devam eder. Çocuğun anneye çok bağlı olmasının bir diğer nedeni annenin çocuktan ayrılma endişeleridir. “Çocuk mu anneden ayrılmak istemiyor, yoksa anne mi çocuktan ayrılmak istemiyor?” sorusunun cevabını iyi düşünmek gerekir.

Yorumlar kapatılmış.